Rezultat badania drożności jajowodów jest omawiany przez lekarza bezpośrednio po jego wykonaniu. W zależności od uzyskanego obrazu można wyróżnić następujące sytuacje:

• Obustronna drożność jajowodów (wynik prawidłowy): Kontrast swobodnie przemieszcza się przez oba jajowody i wypływa do jamy brzusznej. Taki wynik oznacza, że jajowody są drożne, a więc z punktu widzenia mechanicznego nie powinno być przeszkód, by komórka jajowa i plemniki mogły się spotkać. Jest to oczywiście wynik pożądany – pozwala wykluczyć czynnik jajowodowy jako przyczynę niepłodności. Lekarz opisując wynik może użyć sformułowania np. „obustronnie drożne jajowody, kontrast obecny w jamie otrzewnej”.
• Jednostronna niedrożność jajowodu: Kontrast wypełnia macicę i tylko jeden jajowód, natomiast drugi jajowód się nie wypełnia lub kontrast zatrzymuje się w jego początkowym odcinku i nie wypływa dalej. Taki wynik wskazuje, że jeden z jajowodów jest zablokowany (całkowicie lub częściowo). Pacjentka z jednostronną niedrożnością wciąż ma szansę na naturalną ciążę, ponieważ drugi jajowód pozostaje drożny – jednak prawdopodobieństwo ciąży może być niższe, szczególnie jeśli owulacja częściej odbywa się po stronie zablokowanej (jajniki zwykle owulują na przemian, ale nie jest to regułą). W praktyce w razie jednostronnej niedrożności lekarz może zalecić monitorowanie owulacji i ukierunkowanie starań o ciążę w cyklach, gdy pęcherzyk jajnikowy pęka po stronie drożnego jajowodu. Czasami też rozważa się interwencję (np. udrożnienie chirurgiczne niedrożnego jajowodu, jeśli przyczyna na to pozwala).
• Obustronna niedrożność jajowodów: Kontrast nie przechodzi przez żaden z jajowodów – oba wydają się zablokowane. Taki wynik stanowi potwierdzenie poważnego czynnika niepłodności. Jeżeli oba jajowody są całkowicie niedrożne, naturalne poczęcie jest praktycznie niemożliwe, ponieważ brak jest drogi, którą plemniki mogłyby dotrzeć do komórki jajowej i/lub zapłodniona komórka jajowa mogłaby przedostać się do macicy. W takiej sytuacji para starająca się o dziecko zazwyczaj kierowana jest od razu do procedur rozrodu wspomaganego medycznie, głównie zapłodnienia pozaustrojowego (in vitro), które pozwala ominąć uszkodzone jajowody. Zanim jednak dojdzie do podjęcia decyzji o in vitro, lekarz może zlecić dalszą diagnostykę – np. wspomnianą laparoskopię diagnostyczną – aby potwierdzić wynik i ewentualnie spróbować udrożnić jajowody (gdy niedrożność jest spowodowana zrostami, czasem da się je rozciąć podczas zabiegu). Niestety, skuteczność operacyjnego udrażniania jajowodów bywa ograniczona, zwłaszcza gdy zrosty są rozległe lub jajowody uległy trwałemu uszkodzeniu.
• Nieprawidłowości w obrębie macicy: Zarówno HSG, jak i HyCoSy mogą ujawnić zmiany w jamie macicy, które nie były wcześniej znane. Na przykład kontrast może uwidocznić polip endometrialny lub mięśniaka podśluzówkowego jako wypełniający ubytek w obrysie jamy macicy. Może też wykazać wrodzoną wadę, taką jak przegroda macicy (septa) – wtedy cień kontrastu dzieli się na dwa „rogi” jamy. Takie wykryte zmiany stanowią cenną informację, ponieważ również mogą powodować trudności z zajściem lub utrzymaniem ciąży. Po zidentyfikowaniu nieprawidłowości lekarz zwykle zaleca dalsze kroki, np. histeroskopię w celu usunięcia polipa/przegrody lub leczenie mięśniaków.
• Wynik wątpliwy: Czasami zdarza się, że wynik badania nie jest jednoznaczny. Może to wynikać np. z technicznych trudności (niedostateczne wypełnienie kontrastem, silny skurcz jajowodu uniemożliwiający ocenę) albo z obecności anomalii anatomicznych. W takich przypadkach lekarz opisuje wynik jako „niemiarodajny” lub „wymagający dalszej weryfikacji”. Pacjentce proponuje się wtedy dodatkowe badania dla potwierdzenia stanu jajowodów – na przykład powtórne HSG, test HyCoSy 3D (z trójwymiarową rekonstrukcją obrazu USG) lub diagnostykę laparoskopową.

Po badaniu, niezależnie od wyniku, pacjentka zwykle otrzymuje zalecenia. Jeśli wszystko jest w normie, może kontynuować starania o ciążę (nierzadko z dodatkowym optymizmem, bo jak wspomniano, bywa że po takim „przepłukaniu” łatwiej zachodzi się w ciążę). Gdy stwierdzono patologię, lekarz omówi możliwe opcje leczenia – np. usunięcie wykrytego polipa, leczenie endometriozy, operacyjne rozdzielenie zrostów czy wspomagane metody rozrodu. Każdy przypadek rozpatrywany jest indywidualnie.